Over de auteur

Wie is Thea Terlouw?

Thea Terlouw was zich als kind al bewust van een wereld die niet iedereen kon waarnemen.

Tijdens haar leven als beeldend kunstenares begon haar speciale begaafdheid zich te ontwikkelen.

Ruim dertig jaar hielp zij mensen bij het onderzoeken van hun vorige levens, om zo de diepere oorzaken van ziektes en trauma’s op te sporen. Haar opvang van mensen met een bijna-dood-ervaring en het begeleiden van

kinderen naast het begeleiden van stervenden, brachten haar een enorme persoonlijke ontwikkeling die zij nu met ieder van ons wil delen.
Dat doet ze door het schrijven van boeken en het geven van lezingen. Deze geeft ze een aantal keer per jaar in Nederland en België. Er is dan ook gelegenheid om vragen aan haar te stellen.
Leesfragmenten en meer informatie over de boeken vindt u op deze pagina.

Een Cirkel Doorbroken

Informatie over het boek

Tijdens een verblijf in Portugal heeft Thea Terlouw een ervaring die haar leven compleet verandert. In het Estrella gebergte verschijnt op een idyllische plek Altea van Altaïr. Later blijkt dit één van haar levensgidsen te zijn. Ze voelt zich alsof ze haar hele leven in een berg puzzelstukken heeft gestaan die op dit moment opeens op hun plek vallen.

Gratis verzending

Leesfragment

Het werd heel stil nu. De steen voelde warm van de zon. Ik sloot mijn ogen en genoot van de warmte op mijn lichaam. Ik voelde de kracht van deze plaats en verbond mij met de stenen, de aarde en de omringende natuur. Heel open voelde ik wat was, het voelde warm. De luchtbel was intenser geworden, een energie die vreemd aanvoelde en tegelijkertijd vertrouwd. Ik kreeg een gevoel van diep binnenuit, herkenning is nog het beste woord hiervoor. Het was een innerlijk weten dat ik herkende van andere ervaringen. Het was alsof de luchtbel een soort afscherming en tegelijkertijd een reiniging was. Ik probeerde zo open als mogelijk te zijn in het nu-moment, te voelen wat was. Het viel mij in dat ik eerder op deze plaats was geweest. Ja, waarom ook niet, we worden zo vaak naar plaatsen geleid waar we eerder leefden, dat was mij niet vreemd. Ik vulde het niet in, die behoefte was er ook niet. Langzaam verzonk ik met gesloten ogen in een stilte waaraan ik de hele dag al behoefte voelde. Het was alsof ik één werd met de plek, met de oude en nieuwe energie en ik liet het zijn. Toen hoorde ik een zachte vriendelijke stem. Heel voorzichtig alsof die stem mij niet wilde laten schrikken. Ik ben eraan gewend de stemmen van mijn begeleiders te horen wanneer ik met hen werk. Ook de stem van mijn Hoger Zelf is mij zeer vertrouwd. Deze stem was anders. Het was een diepe stem en voelde warm en liefdevol.

Wat mij toen overkwam staat mij zo helder voor de geest dat ik het alleen maar kan vertellen als of het nú gebeurt. Voor mijn geestesoog verschijnt een lange gestalte. Een mannelijk wezen met een heel krachtige liefdevolle uitstraling. Ik voel dat hij mij de kans geeft hem op mijn gemak op te nemen. Hij is groot, met brede schouders. Zijn gestalte is slank maar stevig gebouwd. Zijn gezicht heeft een zachte, vriendelijke uitdrukking, zijn uitstraling is warm en liefdevol. Zijn kaaklijn is hoekig aan de zijkant. Zijn haar is lang en donker, en hangt los op zijn rug. Het kostuum dat hij draagt geeft mij een schok van herkenning. Nachtblauw van een materiaal met een zachte glans, een broek en een strak jasje waarin sierribbels zitten, over de mouwen, langs de pols en in de lengterichting over de borst. Ik zie rechts bij zijn taille een vierkant vlak dat er metallic watergroen uitziet. Zijn handen zijn sierlijk van vorm met drie vingers en een duim. Ik kijk altijd graag naar handen, deze zijn heel mooi. Rond zijn hals en schouders ligt een platte ronde kraag die naar zijn lichaam is gevormd. Het is een ringvormige kraag, de ringen zijn halfrond als stof die je hebt doorgestikt. Het doet me denken aan de kragen in het oude Egypte, herinneringen aan eerdere incarnaties op die plaats. In het midden op zijn borst bevindt zich een gouden teken. Op een plaats waar hij zou zijn wanneer je iets aan een ketting draagt. Het leek een onderdeel van de kraag, het was erin verwerkt als één geheel. Dan ineens begint het op zijn plaats te vallen. Dit is een officieel kledingstuk, met name de ronde platte kraag met het teken. Het lijkt een zonneteken maar is veel ingewikkelder dan dat. Het is het zien van dit teken dat herkenning in mij oproept, als een fractal2 die in mij wordt gelegd, mijn hele wezen reageert.

Er stroomt een grote blijdschap in me, dan hervat hij zijn gesprek. Ik ontvang zijn woorden telepathisch. Zijn helder blauwe ogen kijken me vriendelijk aan. Ogen als stralende kristallen.

‘Ik ben Altea van Altaïr,’ zo begint hij. Dan beginnen de tranen te stromen. Er vindt in mij een herkenning plaats, zo diepgaand als ik nooit eerder in mijn leven heb ervaren. Terwijl ik mijn tranen afdroog, zie ik hem ook met open ogen staan. ‘Ik ben niet gek,’ flitst er door me heen. Altea glimlacht. Dan begint hij te vertellen over onze ver­binding. Over mijn afkomst, mijn sterrenthuis. Over de vele afsplitsin­gen van dat zielswezen door de vele gebieden heen. Langzaam beschrijft hij de reis van mijn Hoger Zielswezen, de verschillende Zelven die elk een ander gebied van de schepping in gingen. Zielsdelen die langs verschillende plaatsen, splitsingen en nieuwe gebieden in wilden stromen. Hij laat mij in een beeld (fractal) zien hoe een hele stroom zielenvonken dezelfde weg ging en hoe we via de Pleiaden op de Aarde terechtkwamen. Terwijl ik deze fractal, dit totaalinzicht, tot me neem vallen nog meer inzichten, kleine flarden van herinnering op z’n plaats.

Ik kom terecht in een totaalervaring. Het is overweldigend, de energie waarin dit moment van inzicht en herkenning tot stand kon komen, was prachtig. Warm en liefdevol. Deze ontmoeting bleef maandenlang doorzingen als een concert van grote schoonheid waarvan je de klanken telkens en telkens weer hoort. Zo’n liefde te mogen voelen kun je niet meer vergeten. Altea had ook humor, dat was heerlijk om te ontdekken. Hij spoorde mij aan méér in mijn kracht te gaan staan. Hij liet mij beelden zien van mensen die hadden geprobeerd mij uit mijn kracht te halen, kleinerend en negatief, en de relatie ervan naar eerdere in­carnaties. Diepgaande ervaringen van belevingen in de dualiteit. Incarnaties die ik kende, ook met de mensen die daarin leefden en die nu opnieuw mijn pad kruisten. Altea vertelde over nieuwe bege­leiders die ik erbij zou krijgen, oude bekenden uit de lichtrijken. Er zouden nieuwe mensen op mijn pad komen en alles zou op een natuurlijke manier komen en stromen. Er ontstond een nieuw gevoel van hoop en verwachting in mij, een behoefte om verder te gaan in het gewone leven van alledag.

Dan strekt hij zijn arm naar me uit, zachtjes raakt hij mijn hoofd aan. Ik voel een warme stroom, een vernieuwende energie door mij heen gaan. Ontroerd sta ik daar en ben mij ten diepste bewust van dit bijzondere moment.

Hij vertelt mij dat ik naar een krachtplaats in de bergen zal gaan. ‘Het komt allemaal naar je toe,’ zegt hij vriendelijk. ‘Er ligt daar een gezamenlijke taak, wij helpen je. Op zielsniveau heb je hiervoor gekozen. De juiste mensen zullen daar op de juiste tijd en plaats zijn. Alleen zij zullen dit in het dagbewustzijn niet weten, zij zijn hierin niet te bereiken zoals jij dat voor ons bent. Deze mensen volgen de innerlijke impuls op die dag naar die plaats te willen gaan en zullen doen wat zij in de lichtsferen verkozen te doen. Hetzelfde is het geval op deze dag, ieder van deze mensen speelde een rol in een energetisch proces dat op zielsniveau in de sferen is besloten. Ogenschijnlijk hebben de meesten uit dit groepje weinig met elkaar te maken, maar het tegendeel is waar. Het zijn draden uit het weefsel die elkaar passeren. Het is oud en heeft betrekking op de tempeltijdperken en verregaand negatief misbruik van één van hen. Op zielsniveau is het een bewuste keuze om hier op deze plek bijeen te zijn met deze mensen. Ik vraag je nu naar een bepaalde plaats te lopen. Later ook op deze plaats met de mensen die daar wandelen. Jullie zullen een transformatie tot stand brengen. Meerderen van hen zijn aangeraakt, zij zijn alleen niet in staat mij te zien of te horen. Zij zullen hun gevoel volgen en op het juiste moment op de juiste plaats zijn. Vertrouw.’

Ik weet hoe deze dingen werken en heb daar lang geleden op leren vertrouwen.

Altea vertelt mij over een toekomstige taak, voornemens in mijn levensblauwdruk. Verbaasd luister ik naar zijn verhaal. Hij verwoordt mijn droom die ik als kind diep in mij koesterde. Ook later in mijn volwassen leven bleef die droom in mij. Er stroomde een onbeschrijfelijke blijheid in mij. Als kind vertelde ik mijn vader zo vaak dat ik wilde vertellen over de mensen ‘daarbuiten’, en dan wees ik naar de sterren. ‘Je zult mensen ontmoeten met een zelfde zielstaak. Het zal zijn alsof je elkaar al heel lang kent, wat ook zo is. Het zijn delen van dezelfde straal, en allen dragen dezelfde diepgaande wens in zich. Op het juiste moment in de tijd te vertellen over de volken in de kosmos. Jullie zijn bruggenbouwers!’

Het was alsof ik midden in een berg met puzzelstukken had gestaan die nu op dit moment op hun plaats mochten gaan vallen. Er ontstond een heelheid in mij, zo logisch en normaal alsof dat er altijd al geweest was. De sluier van vergeten ligt over onze aardse levens, daarachter ligt zoveel méér. Ik nam en neem daar regelmatig flarden van mee. Deze schrijf ik meestal op in mijn dagboek. Ik weet als de flarden zich aaneen rijgen tot meer, dan is Leviahnarah er die mij erover vertelt. Inzichten stromen dan in me en de rust keert weer. Een nieuw stukje inzicht. Nu stond ik daar op die bijzondere plaats, in het hologram, waar de sluier dun was en waar de puzzelstukken even tot één geheel werden. Ik stond daar in één heel groot weten. Ik wist dat lichaam en geest deze ervaring moesten integreren. Ik kon er ook met niemand over spreken, ik kreeg het gewoonweg niet over mijn lippen.

Terwijl ik Altea aankeek, kreeg ik een overweldigend ‘vader’-gevoel in mij. Heel vreemd maar toch vertrouwd. Ik liet het maar gewoon gebeuren. Hij keek me stralend aan en groette mij met zijn rechterhand op de hartstreek, waarbij hij een lichte buiging maakte. Dit herkende ik, en deed hetzelfde. Hij verdween met de woorden ‘tot later’. Ik bleef nog een tijdje zitten en liet het hele gebeuren op mij inwerken. Nog voelde ik de warmte en liefde van deze stralende man. Nu moest mijn lichaam en geest deze ervaring nog integreren. De bol waarin ik mij bevond, loste op.

De Heelkamers

Informatie over het boek

Thea Terlouw schreef het boek De Heelkamers na 30 jaar lang ernstig zieke mensen naar hun overgang te hebben begeleid. Het verdriet van de nabestaanden greep haar erg aan. Ze besloot haar gave als medium te gebruiken om mensen te laten zien dat angst voor de dood niet nodig is en dat we onze geliefde dierbaren na dit leven weer terugzien op de prachtige plek waar zij alvast zijn aangekomen.

Gratis verzending

Leesfragment

Ik besloot het heft in eigen hand te nemen. Ik had geen kinderen en mijn ouders leefden niet meer. Ook overdacht ik op mijn uitzichtplek of ik er anderen mee zou schaden maar kon niemand bedenken.

Thuis in Engeland had ik alle papieren al gereed voor mijn uitvaart toen ik wist dat ik ziek was, maar had geen idee hoe en op welke manier ik het fysieke leven zou verlaten. Op een prachtige dag ben ik naar mijn rustplek gewandeld met het wonderschone uitzicht op de bergen.

Ik wist dat ik hier gevonden zou worden door wandelaars. Het stond me tegen om te vertrekken uit het huis van mijn vrienden die mij hun chalet hadden geleend. Ik liet er een brief achter en schreef er een naar een oude vriend in Engeland. Ik beschreef dat ik niet koos voor de mensonterende behandelingen, waarvan ik wist dat deze zouden komen als ik voor chemotherapie zou kiezen. Het waren de eind jaren zestig. Veel is veranderd sinds die tijd. Maar ook nu zou ik, wanneer ik nog in de fysieke wereld zou leven, daarvoor niet kiezen. En met mij vele artsen weet ik hier.

De medicatie die ik nam deed me in slaap vallen en niet lang daarna stopte mijn hart met kloppen. Ik ‘zag’ mezelf liggen, vredig ingeslapen. Naast me mijn tasje met ook een brief voor hen die mij zouden vinden.

Mijn lief kwam me halen, samen met een dierbare jeugdvriend. We bleven bij mijn lichaam totdat het gevonden werd door een wandelaar, die acuut een hulpdienst belde. Voor deze man, Albert, de buurman van het chalet naast het mijne, was het geen grote schok. Tijdens een gezamenlijke wandeling had ik hem verteld van mijn ziekte en de keuze die ik wilde maken in de rust van de bergen. Deze man was zijn hele leven huisarts geweest en leek mijn overwegingen te begrijpen zonder er al te veel over te zeggen. Later kwam ik hem tegen in de sferen, na zijn eigen overgang als een oude man en bedankte hem. Soms lijkt het ook of dingen de bedoeling zijn, zeker wanneer we goed overwogen een keuze maken.

Ik ging naar een heelkamer. Deze zijn er in ontzettend veel soorten en frequenties. Voor mij was dat er een voor kanker. Ik lag in een blauw-witgouden energie, mijn dierbaren waren om me heen wanneer ik maar aan hen dacht. Wonderlijk was de ervaring om geestelijke bloemen te ontvangen. Albert, mijn buurman in Zwitserland, waarvan ik nu weet dat hij een antroposofisch huisarts geweest was, droeg kennis van het leven voorbij de sluier. De kennis dat je geestelijk bloemen kon visualiseren en aan je gids vragen deze naar degene te sturen waarvoor ze bestemd zijn. Er was een berichtje bij: ‘witte rozen voor een nieuw begin, Albert’. Ik heb ze nog lang bewaard en met me meegenomen naar de plaatsen waar ik mijn weg vervolgde.

Ik heb opnieuw moeten leren om van de rust in de tuinen rond de heelkamers te genieten. Mijn leven was een soort roetsjbaan van altijd werken geweest. Het werk was immers nooit gedaan, zeker niet op de plaatsen waar ik werkte in India en in Afrika. De laatste jaren was het pure roofbouw. Wat ik in mijn werk tegenkwam en ervoer heeft een zware impact op mijn leven als arts gehad. Ik werk nu met velen hier in een dimensie om kinderen op te vangen, die na jaren van incest of pedofilie ervoor kiezen niet verder te kunnen. Ook zijn hier veel volwassenen die zodanig beschadigd zijn dat zij geen normaal gezinsleven op kunnen bouwen of normale relaties onderhouden. We zien hier hoe zij ingepakt zijn als in een donkere deken, hoe hun prachtige lichtenergie werd geroofd. De heelkamers kunnen volledig privé zijn, wanneer de overgegane ziel die rust nodig heeft, wat meestal het geval is. Maar ook open zodat, en dat betreft dan vaak jonge kinderen, zij ervan kunnen genieten om met elkaar in deze processen te zitten. Er zitten kinderen tussen die vele jaren gevangen zaten, verborgen werden gehouden en misbruikt werden. De velden rondom deze heelkamers zijn ingericht om te spelen en plezier te maken.

Bij ons hier zijn een paar katwezens waar deze kinderen dol op zijn. Pure Lichtliefde die deze prachtige wezens met deze beschadigde kinderen delen. Dat ontvangen van pure, echte Lichtliefde en deze ook daadwerkelijk voelen, is een leerproces dat liefdevol wordt begeleid.

Er zijn mensen die hun hond van lang geleden hier op deze plaats weer ontmoeten. Een vrouw in de heelkamers die er zwaar aan toe was, die was misbruikt in occulte kringen, zag een hond voorbij wandelen. Een deel van haar heelkamer was namelijk open en ze kon uitkijken over de gras- en bloemen-velden. Zij zag een hond met een kleine jongen voorbij komen en zij kreeg steeds sterkere positieve gedachten over de hond die ze ooit als klein meisje had gehad. Een kleine spaniël. We weten dat ze deze ziel aantrok met haar mooie gedachten over ‘toen het nog goed was’. Dat was voor haar gevangenschap bij een orde in Engeland. Ze zijn nu weer bij elkaar. Toen zij de heelkamer kon verlaten wandelde ze met dierbaren die haar opzochten en die kleine spaniël door de tuinen. Deze jonge vrouw moest opnieuw leren om van schoonheid te houden en te genieten. Zij had zo lang in gevangenschap als seksslavin doorgebracht en had weinig natuur en schoonheid gezien.

Er zijn hier mensen die op Aarde voor tuinen zorgden of groter natuurbeheer deden. Zij komen naar deze heelkamers om met pas aangekomen mensen te werken. Gewoon door met hen de schoonheid op te zoeken, door lavendeltuinen te wandelen, of door de rozentuin met z’n prachtige lichtfrequenties. Stap voor stap leren om weer te genieten en te weten dat zij op deze plaats veilig zijn met dierbaren die hen bezoeken tot ze weer zelfstandig verder kunnen gaan.

Het levensboek lezen gebeurt pas op het moment dat de mens zich van zijn of haar verandering volledig bewust is en daar aan toe is. Bij het lezen van de levensblauwdruk, die je holografisch ziet, wordt ieder mens liefdevol begeleid, zonder oordeel. Je bent het zelf die ziet en voelt wat niet in evenwicht is. In elk vervolg wordt gezocht naar mogelijkheden om dat wat niet in evenwicht is te helen. Daar zijn vele wegen voor die men onderzoekt om daarna keuzes te maken hoe dat te doen. Nu, op dit moment, kiezen velen ervoor om tot de overgang van de Aardefrequentie, de Event, of welke naam men er ook aan geeft, in de Lichtsferen te blijven alvorens een nieuw begin te maken in de toekomstige 5D-Aardewereld.

Mensen die hele zware bagage hebben gecreëerd in hun opeenvolgende levens tijdens de Aardse ronding en grote schade hebben aangericht naar planeet, mens, dier en plantenwereld, gaan naar gebieden met een speciale opvang waar zij hun vele donkere lagen af zullen kunnen (laten) pellen, totdat zij bij hun kern komen. Gezien de daden waarover we hier spreken zullen deze zielen niet zondermeer naar de 5D-wereld kunnen. Er zijn verschillende 3D-planeten waar zij heen kunnen gaan. Hier zullen zij mogelijk ervaren wat ze anderen welbewust aandeden om zo hun karmische lessen te leren en in balans te komen.

Soms hoor ik van dergelijke processen en omdat ik al zo lang in de geestelijke wereld leef heb ik zoveel gezien van wat er welbewust is aangericht om even zovele redenen. De basis is steeds dat deze mensen hun ziel verkochten aan de duisternis en als marionetten datgene deden wat er van hen verlangd werd. Het creëren van pijn, angst, armoede, oorlogen, haat, geweld in al zijn vormen. De Archontische energieën, entiteiten, parasitaire wezens die zich als een virus lang geleden binnendrongen in ons zonnestelsel, waardoor wezens aangetrokken werden die de energie van het lijden nodig hebben. Kwaadaardige, egocentrische zelfdienende leven aftappende entiteiten. Wij volgen in de Lichtsteden de Lichtkrachten die al jaren bezig zijn met het verwijderen van al wat niet van licht is. Zielloze lichtarme parasitaire wezens. Op de grote schermen die op de boulevards in de Lichtsteden en in de hogere Lichtsferen zijn, volgen we allemaal de bevrijding van deze overheersende duisternis.

De Cyclus van Leven en Dood

Informatie over het boek

Dit boek heeft niet voor niets als ondertitel ‘Een schitterende reis’.

Het is een prachtig boek om achter de zin van het leven op Aarde te komen en al lezende te ontdekken dat er geen sprake is van een einde aan het leven, maar slechts een einde aan een tijdelijk verblijf in deze fysieke wereld.

Gratis verzending

Leesfragment

Veel mensen die gevoeliger worden gaan hun huis opruimen, gooien dingen weg met akelige herinneringen. Energetisch wordt het dan steeds schoner, ook omdat zo’n opruiming vaak gepaard gaat met een grondige sopbeurt. Het opruimen van de zolder betekent ook een beetje je eigen bovenkamer schoonpoetsen. Het werkt zeer verruimend om oude, niet (langer) voedende energieën je huis en energieveld uit te sturen. Iedereen kent wel dit gevoel, de meeste mensen doen dat zo nu en dan, al zolang ze leven.

Maar een voorjaarsschoonmaak als het gaat om relaties en energieverbindingen met andere mensen is wel even van een andere orde. Daarbij is overigens afstand van geen enkel belang, energiekoorden zijn niet aan afstand gebonden.

Lichtoefeningen hebben al veel mensen geholpen om oude, niet voedende energiekoorden te verwijderen, zonder oordeel, in liefde. Ze hebben je misschien gediend, hoe negatief zo’n verbinding ook was. Misschien werd je wel heel sterk van zo’n verbinding en is dat nu niet meer nodig. Het is voldoende om je geestelijke helpers, de engelen, de meesters, aan te roepen en hen om hulp te vragen om in het hier en nu heel bewust alle niet-voedende energieverbindingen te verbreken.

Diana Cooper beschreef enkele heel eenvoudige oefeningen om dit soort niet-gewenste verbindingen bewust te verbreken. Het maakt je bewust van dingen, waardoor je levensveld schoner en zuiverder kan worden en de taak die je je gesteld hebt om tot een totale uitzuivering te komen in hoge mate wordt vereenvoudigd.

Alle mensen in de lichtsferen zijn zich heel erg bewust van de grote verandering die nu plaatsvindt. Het geboorteproces van de Aarde naar een hogere energie en trilling van de derde naar de vijfde dimensie. Iedereen werkt heel bewust aan de wording van de Aarde tot een lichtwereld.

Juist onze negatieve ervaringen hebben ons uitermate bewust gemaakt. Het maakt dat we er helemaal voor gaan, omdat we met elke vezel van ons wezen bekend zijn met het kwaad en de liefdeloosheid op Aarde. Er hangt een sfeer van hoop en verwachting rond dit werk. Er wordt nu zoveel restkarma uitgewerkt door de mensheid.

Velen nemen karmische resten van geliefden en familieleden, van verbonden zielen, op zich om uit te werken. Een daad van liefde naar de zielengroep, de monade en zichzelf. Hele groepen en landen werken nu versneld de resten van karma uit. In de nieuwe tijd zal er geen karma meer zijn. De mensen die niet mee kunnen of willen stromen naar die hogere dimensie zullen op een andere derde dimensie-planeet incarneren. Dat zijn mensen die nog behoefte voelen om macht en machtsmisbruik te beleven, zij zullen dat kunnen doen op die andere plaats. Er zijn voor bepaalde zielen galactische herstellingsoorden. Geen enkele ziel gaat ooit verloren.

Alle zielen zullen ooit terugkeren naar de Albron van licht en liefde. We zien nu heel sterk de effecten van de zich vormende zogenaamde morfogenetische velden, die de Engelse wetenschapper Rupert Sheldrake zo mooi beschreef. Twintig jaar geleden geloofden relatief weinig mensen in reïncarnatie, maar nu zie je dat inmiddels geaarde besef overspringen op de massa. Nu, in deze tijd zijn meer mensen dan ooit bereid om dit denkbeeld te overwegen, te overdenken en in te voelen als mogelijkheid. Zo is dat met veel dingen van het veranderend bewustzijn. Helaas zie je dat ook vaak gebeuren met negatieve overtuigingen van een groep.’

De Raad van Karma zoekt altijd eerst naar de zachte weg om een ziel zijn lessen te laten leren en dat kan veel levens vergen. Iedere ziel kiest voor zijn eigen, unieke manier om zijn karma op te lossen. Maar omdat de mens van nature daar weinig energie in wil steken, blijft er toch vaak een hoop liggen. Men manoeuvreert behendig om de moeilijkheden en uitdagingen van het leven heen. Sommigen kiezen zelfs voor zelfdoding om aan de uitdagingen van het leven te ontkomen, maar daar los je dan niets mee op. Je zult dan terugkeren in een nieuw lichaam, om dezelfde lessen voor de ziel te leren.

Nu de ‘grote verandering’ gaande is, kiezen zielen voor die versnelde weg. Mij is duidelijk geworden dat mijn Hogere Zelf dat graag wilde. Ik ondervind nu hoe heilzaam het is om die diepgewortelde liefdeloosheid uit te werken en ik kan nu nooit meer zeggen dat ik niet ‘weet’ wat ik aanricht. Ieder mens die met open hart durft te kijken naar zijn of haar eigen negatieve ervaringen in het leven, ziet misschien wat voor lessen er geleerd moeten worden.

Echt helder worden die lessen pas veel later en ze zijn niet altijd met de linker hersenhelft te beredeneren. Wèl kun je je naar binnen keren en met de rechter hersenhelft invoelen wat het voor jou heeft betekend. Ergens in je kern is altijd het antwoord te vinden.

Er zijn mensen die vóór het slapengaan om inzicht vragen, een vraag stellen en die leggen in de ‘schoot der goden’, zoals zij dat noemen. De lichtwereld zal zo’n vraag altijd honoreren. Met dromen werken vergt wel wat oefening, maar een groeiend aantal mensen vindt zó hun antwoord. Ze worden dan wakker met een helder ‘weten’.

Anderen vinden hun antwoord in een stil gebed of meditatie. Het maakt niet uit op welke manier je jouw antwoord vindt. Maar het allermooiste is het om dit te doen vanuit je eigen kracht, onafhankelijk van een menselijk tussenpersoon. Die tijd ligt nu achter ons. Men wordt nu geïnspireerd om het zelf te doen, in de eigen kracht te gaan staan en vandaar uit innerlijk de antwoorden op levensvragen te krijgen. Zo blijft het levensveld schoon en komt er geen energie en eigen interpretatie van een ander persoon tussen.

Vertrouw erop, ieder mens kan dit leren. Ieder mens draagt dit vermogen in zich, we zijn alleen die verbinding kwijtgeraakt in de loop der tijden. We zijn nu terug op weg naar het leren leggen van verbinding, het behoort eenieder toe.’ Ook jij weet na het lezen van dit boek precies wat je te doen staat op dit moment in je leven. Dat geeft rust, duidelijkheid en vooral: kracht.

Boeken

Bestel online of bij de boekhandel

Obelisk is de uitgever van de boeken van Thea Terlouw. Deze zijn bij iedere boekhandel in Nederland en België te verkrijgen. Als een boek niet voorradig is, bestelt uw boekhandel het met plezier voor u bij ons centrale magazijn.

Aanbieding

Thea Terlouw

De Collectie

€59,99 

Bestel nu De Heelkamers, Een Cirkel Doorbroken en
De Cyclus van leven en dood van Thea Terlouw met € 15,- korting.
Vul de kortingscode collectie in bij het afrekenen.
De boeken worden gratis verzonden.

eBooks

De boeken van Thea Terlouw zijn ook te koop als eBook. Kijk voor meer informatie op de website van het platform waar u een abonnement heeft of op de website van uw favoriete leverancier voor het aanschaffen van uw eBooks. Na aankoop kunt u direct lezen.