Karel Wellinghoff
Collectie

Speciaal voor de wintermaanden selecteerden we deze drie boeken. U betaalt €44,99 in plaats van €65,99. Gratis verzending. Bevat: “De Tijdmeester”, “Het Mysterie van de Verdwenen Geliefde” en “Geheime Bruiloft”. Alléén verkrijgbaar in de webshop van onze uitgeverij.

De Tijdmeester (Karel Wellinghoff)

Leesfragment – De Tijdmeester

Het schijnt dat ik in een toestand van afwezigheid terechtkwam, want een heel stuk van die overplaatsing – die volgens mijn nuchtere verstand helemaal niet kon gebeuren – stond me slechts vaag voor ogen. Hans haalde me thuis op om mij naar Leo te brengen. Ik begreep weinig van zijn verhaal, maar in zijn auto zat een man, die zich voorstelde als dr. Lambrosius, die zei te weten waar Leo was. Gedurende de rit voelde ik dat er iets raars gebeurde. Het begon te misten en tot mijn schrik stopte Hans zijn auto midden op de weg op verzoek van die man op de achterbank. Deze vroeg ons uit te stappen en toen ik protesteerde legde hij zijn hand op mijn schouder. Vanaf dat moment kon ik de rest van de reis slechts vaag waarnemen. Ik verkeerde niet in een emotionele shock, want de symptomen daarvan zijn anders. Ik had ook geen sterke angstgevoelens, want hoewel ik wars ben van plotselinge veranderingen, ben ik niet bang uitgevallen. Wel was ik verontwaardigd omdat er iets plaatsvond dat ik niet kon thuisbrengen binnen het raamwerk van mijn denken. Wat er gebeurde kon helemaal niet. Toch gebeurde het.
Ondanks die vage geestestoestand was ik me wel bewust van onze aanwezigheid in Amsterdam en de tocht naar dat adres in die yuppenwijk – dezelfde wijk waar Leo woonde in zijn studententijd en waar ik hem een paar keer heb opgezocht, maar die nu heel anders van atmosfeer was, veel armoediger. Ik herinner me fragmenten van onze wandeling naar dat adres – maar was het wel een wandeling? Ik had meer het gevoel alsof ik zweefde, gegidst door die Lambrosius, door een stad uit een ver verleden. Toen we die kamer boven dat café binnengingen was daar geen Leo, wel twee jonge mensen die ons hartelijk ontvingen, maar ook duidelijk niet wisten wat er allemaal aan de hand was. Lambrosius zei dat Leo onderweg was en snel zou komen en dat hij, Lambrosius, tezelfdertijd óók bij hem was om hem naar ons toe te brengen. Hij legde uit dat het ging om een soort afsplitsing van zichzelf, waardoor hij tegelijk bij ons kon zijn en bij Leo, die elders in de stad naar dit adres onderweg was.
De gedachte dat het hier ging om een soort hypnotische misleiding, vatte post bij mij, want ik was er toch echt van overtuigd dat een mens niet lijfelijk kan terugreizen naar het verleden en dat hij op slechts één plaats tegelijk kan zijn. De visioenen van Leo heb ik altijd als inbeelding beschouwd. Er was dikwijls een vage angst in mij dat hij erin zou blijven en het contact met de werkelijkheid zou verliezen, maar nu leek ik zelf met hem en Hans te worden meegezogen in iets zeer onwerkelijks.
Nog voor ik iets van mijn verontrusting en verontwaardiging kon uiteen, klonk gestommel op de houten trap en daar stond hij op de drempel: Leo, de man met wie ik zou huwen, van wie ik hield, maar met wie ik meestal in onmin verkeerde. Hij staarde me met open mond aan en liep langzaam naar mij toe, alsof hij er niet zeker van was dat ik daar echt aanwezig was. Toen omhelsden we elkaar en ik wierp een stortvloed van vragen over hem uit, maar die Lambrosius verzocht ons eerst naar hem luisteren.
Ik ging zitten op een ongemakkelijk armstoeltje, tegenover Hans die op een soort leren poef had plaatsgenomen. Naast hem de twee mensen die Hans en ik hier aantroffen bij onze binnenkomst en die zich hadden voorgesteld als Toine en Mariëlla. Ze zaten wat je noemt innig bij elkaar op een met donkergroen pluche bekleed bankje.
Lambrosius had onze onverdeelde aandacht toen hij begon te spreken. Hij staarde naar het bonte tapijt, waarin enkele versleten plekken en richtte toen zijn blik voornamelijk op Leo en af en toe ook op Hans en mij: “Wees er van overtuigd dat ik jullie ontsteltenis begrijp. Misschien denkt u dat u bent teruggereisd in de tijd, maar in werkelijkheid gebeurt alles tegelijkertijd, dus is er helemaal geen sprake van enig tijdsverloop. Alle tijd is eeuwig aanwezig, maar ligt over elkaar heen, het oude boven het nieuwe.”
Ik wil naar huis, dacht ik. Hoe kom ik weer thuis met Leo? Dit lijkt een fantasiefilm waarin we zijn opgesloten. Bovendien had ik een verschrikkelijke honger. Ik had nog nasi in de ijskast staan, een restant van wat ik de vorige dag voor mij en Leo had gehaald. Maar ‘thuis’ was nog nooit zo ver weggeweest. Meer dan 100 jaar. Wat gebeurde er in hemelsnaam?

Het Mysterie van de verdwenen Geliefde (Karel Wellinghoff)

Leesfragment – Het Mysterie van de Verdwenen Geliefde

Roland schoof onrustig op zijn stoel. Wat was dit nu weer voor iemand, die hij min of meer lukraak uit het telefoonboek van Wellington had geplukt? Enerzijds leek het alsof de man een soort esoterische mix maakte van filosofie en psychologie, maar anderzijds klonk wat hij zei origineel en op een bepaalde manier overtuigend.
“Wilt u uw Prashanti vinden in de buitenwereld, dan wordt het moeilijk. Dat wil zeggen: u zult wel iemand vinden hoor, maar die persoon zal nooit degene zijn die u in werkelijkheid zoekt. Wilt u haar echter vinden in de binnenwereld, dan zou ik even mijn ogen kunnen sluiten voor u.”
“Wat bedoelt u?” vroeg Roland verbaasd. “Ik denk veel aan haar en zij verschijnt soms helder voor mijn geestesoog. Dat is toch het bewijs dat zij in mij leeft?”
De detective negeerde zijn vraag. Hij boog iets naar voren en begon het handgrote kristal op zijn bureau te betasten.
“Ik denk wel dat u op weg bent naar een hereniging. Alleen zal die anders plaatsvinden dan u denkt. Ik ga nu die Prashanti van u visualiseren. Gewoon op de wijze waarop helderzienden werken. Geeft u mij die foto eens.”
Roland pakte nerveus de foto uit zijn platte tasje en legde die op het bureau tussen hen in. De detective bestudeerde enige tijd het gezicht van Prashanti, sloot toen zijn ogen en bleef roerloos zitten. Het duurde heel lang. Toen Roland zich begon af te vragen of hij maar eens een kuchgeluid moest voortbrengen, klonk het melodietje van de bureautelefoon. Met zijn ogen nog dicht nam Antony van Oorwegen Vreienhoff de telefoon op en verzonk in een gesprek met vermoedelijk een cliënt. Het viel Roland op dat hij zijn ogen ook gesloten hield tijdens het maken van een notitie. Direct na het gesprek richtte hij zich weer tot Roland:
“Goed, ik zal u mijn werkwijze niet proberen uit te leggen, maar langs innerlijke weg is mij de door u genoemde Shobita Ratnakar voor ogen gekomen. Dat was toch de naam die u noemde?”
Roland voelde opeens een brok in zijn keel loskomen. Hij schoot in een hoestbui waarbij zijn ogen vochtig werden. De detective leunde achterover in zijn bureaustoel en zag Roland met vaste blik aan.
“Plaats en tijd zijn heel moeilijk te traceren. De binnenwereld is totaal anders dan de buitenwereld, ziet u. Ik vang glimpen op van gezochte personen, maar die lijken niet op bepaalde ‘plekken’ te zijn. Het is eerder zo dat de personen samenvallen met de plaatsen waar zij zich ophouden. Ik bedoel, ik kan deze Shobita – van wie ik overigens niet weet of zij wel de door u gezochte Prashanti is – vrij helder waarnemen. Als u maar genoeg aan deze innerlijke wereld zou geloven, dan zou u haar binnen enkele seconden kunnen ontmoeten. Aangezien uw overtuigingenstelsel niet zo veel verder reikt dan deze vage en betrekkelijke fysieke wereld, is dat vooralsnog niet realiseerbaar voor u. Dus bent u nog een poosje op de buitenwereld aangewezen.”

Geheime Bruiloft (Karel Wellinghoff)

Leesfragment – Geheime Bruiloft

Christian, die achter mij stond, moet mijn beklemming hebben gevoeld, want hij boog zijn hoofd over mijn schouder en fluisterde in mijn oor: “Wat nu gaat volgen is een inwijdingsproces. Omdat er nog vele onzuivere lieden hier zijn, moet de kracht worden getoond die hen belet het komende ritueel te verstoren. Niet iedereen zal kunnen verdragen dat hij of zij wordt afgewezen. Vandaar die soldaten; zij moeten eerbied afdwingen, maar dit is een ander soort machtsvertoon dan je gewoon bent te zien, Poggio. Wat je hier waarneemt is de kracht van de Waarheid, uitgedrukt in deze Jonkvrouw met haar soldaten. In de wereld buiten Alchimios zijn de legermachten misvormde instellingen in dienst van keizers, koningen en pausen. Ze hebben hun roem te danken aan de bestaansangst van degenen die hen in leven riepen. Het zijn de verlengstukken van zelfzuchtige heersers. Zij verdedigen daarom niet de vrijheid, de liefde en de waarheid, maar juist alles wat daaraan tegengesteld is. Hier zie je het leger van de goede engelen, Poggio. En zij zullen niemand schade doen. Hun kracht is hun zuiverheid die zo sterk is, dat iedereen die hen aanvalt of wil weerstaan zichzelf kwetst.”

Ik was Christian dankbaar dat hij mij andermaal het begrip influisterde van wat er plaatsvond, want als ik de dingen hier zou veroordelen zou ook ik me moeten terugtrekken en niet bij de Bruiloft aanwezig kunnen zijn.

Terwijl Christian mij de aard van de gebeurtenissen uitlegde kwam er een hoge stellage aangerold met daaraan opgehangen een weegschaal van puur goud. Op de grond ervoor werden zeven gewichten geplaatst, drie grote en vier kleine. De gewichten werden zo neergezet dat de geharnaste soldaten, verdeeld in zeven groepen, er omheen konden staan.

De Jonkvrouw had inmiddels een troon bestegen en begon ons vanaf die hoge plaats toe te spreken:

“Allen die hier aanwezig zijn en dus de Bruiloft wensen bij te wonen, dienen voorshands van één ding doordrongen te zijn. De gang naar de Bruiloftszaal kan alleen in opperste bescheidenheid worden afgelegd. Wat hier gebeurt is volkomen nieuw voor u. Dit te beseffen en te erkennen is de voorwaarde tot deelname. Immers, wie niets afweet van kunst of wetenschap en toch voorgeeft kennis van zaken te hebben zal niet welkom zijn in het atelier van een schilder. Wanneer u zich mengt in een debat over zaken waarvan u niets afweet en toch het hoogste woord voert, zult u slechts ergernis en spot oogsten. Als u dit bruiloftsfeest wilt bijwonen zonder een uitnodiging te hebben ontvangen en doet alsof u het volste recht hebt om hier aanwezig te zijn, zult u worden weggeleid. Wanneer u de weegschaal beklimt en niet zwaar genoeg bent om de gewichten te weerstaan, zult u de Bruiloft niet kunnen bijwonen.

Bedenk dat u zelf niet bij machte bent om te bepalen of u al dan niet kunt voortgaan. Dat wat u bent, wat u in uw leven aan wijsheid en liefde hebt verzameld, maakt deel uit van uw wezen, maar is onkenbaar voor uw denken dat wikt, afweegt en beoordeelt. Veel meer bent u dan u schijnt te zijn. Hoe meer u bent, hoe zwaarder u weegt, maar niet uw gewicht aan vlees, botten en bezit wordt hier gewogen. Het gewicht dat hier telt is tegengesteld aan het gewicht waaraan buiten Alchimios waarde wordt gehecht. Daar is het de omvang van uw bezit en kennis dat telt. Daar weegt men uw schaduw en let men niet op het gewicht van uw wijsheid en liefde, uw werkelijke gehalte. Hier wordt uw vermogen tot liefhebben gewogen. Heeft het leven dit gewicht doen toenemen of bent u gewichtloos geworden, dus waardeloos? Is het wezenlijke in u verschrompeld of toegenomen? Gaat uw hart uit naar de hele Schepping en niet slechts naar de kleine kring om u heen? Houdt u van uzelf als deel van die Schepping of hebt u alleen uzelf lief als afgescheiden eenheid?

En hier wordt uw Wijsheid gewogen. Heeft het leven het gewicht van de wijsheid in u doen toenemen of bent u gewichtloos gebleven? Hoe meer kennis u heeft hoe minder wijs u bent, want uw kennis is het obstakel voor uw weten.

Er bevindt zich niets in de buitenwereld dat u kunt bezitten, want alles ontglipt u en hoe meer eigendommen u verwerft des te leger wordt het bij u van binnen, des te meer gewicht verliest u en des te hoger zal de weegschaal in uw nadeel uitslaan.

Hier op Alchimios reikt men naar binnen, vreugdevol en doelbewust, want daar, binnenin u, zult u uw naasten vinden. Mijn stem klinkt niet buiten u, zij klinkt binnenin u. Uw ogen zien mij niet buiten u, maar binnenin u. De mensen om u heen ervaart u niet buiten u, maar binnenin u. Tracht hen dan niet buiten u te bereiken, maar keer naar binnen en ontmoet hen daar en word gelijk aan hen. Pas als u dit beseft zult u daadwerkelijk één kunnen zijn. En als u mij vraagt ‘Waar blijf ík dan als ik één ben met alles en iedereen?’ dan antwoord ik dat u precies daar zult zijn waar u zichzelf vindt als één zijnde met alles en iedereen. U zult dan dat ‘ik’ zijn dat alles en iedereen ìs, u zult zijn die u bent: alles en iedereen.

Reik naar binnen, want daar vindt u wat u buiten ziet afgebeeld. U kunt geen mooi landschap bezitten, ook niet als u de eigendomsrechten verwerft en er een muur omheen plaatst, want dat landschap zal met muur en al buiten u blijven. Hoe groter uw land en hoe hoger uw muren, hoe kleiner u behuisd bent, want des te meer reikt u tevergeefs naar buiten om te kunnen bezitten wat u reeds van binnen heeft. Breek dus uw muren af, geef uw land weg, reinig uw verlangen en probeer te beseffen dat alles buiten u zich binnenin u bevindt en dat u slechts de binnenwaartsleidende wegen moet vinden om te ontdekken dat het landschap uw eigendom wordt als u erin verdwijnt. En wees niet bang dat u, uw bewustzijn als mens, zal verdwijnen in het landschap. In plaats daarvan zult u er in geboren worden, zoals de druppel die verdwijnt in de oceaan zichzelf daarmee weliswaar als druppel verliest, maar herboren wordt als de oceaan zelf. Laat het wegen thans beginnen.”

Over de auteur

Karel Wellinghoff is auteur bij Uitgeverij Obelisk en is geboren te Amsterdam in 1939. Hij is een actieve schrijver van literaire romans met een spirituele strekking. Het zijn queesteromans, waarin de hoofdfiguren door allerlei omstandigheden losgeslagen raken van de reguliere samenleving en op zoek gaan naar ‘de weg naar huis’. Zijn boeken worden omschreven als spannende, ontroerende esoterische romans. Ook legt hij zich toe op non-fictie, waarin dezelfde thematiek aan bod komt.  Volg Karel Wellinghoff op Facebook.

Karel Wellinghoff
Collectie

Op werkdagen vòòr 23:00 uur
besteld, de volgende dag thuis.
Gratis verzending

Meer informatie over Obelisk Boeken

Dit boek is een uitgave van Uitgeverij Obelisk. Bestel in onze officiële webshop. Tevens verkrijgbaar bij iedere boekhandel
in Nederland en België.